برآوردهاي تأثير اقتصادي سياحت و جهانگردي

پيش گفتار

             جهانگردي براي توسعه و گسترش به دنيائي پر از صلح آشتي نياز دارد و خود نيز به ايجاد چنين جهاني كمك مي‌‌كند . مسافرت به نقاط مختلف دنيا، انسانهارا با يكديگر آشنا ساخته و تفاوتهائي را كه غالباً‌جنبه سياسي و ملي دارد، ازميان برداشته و يا كمرنگ مي‌سازد. مردم در مراوده  و ارتباط با هم در مي‌يابند كه همه با بسياري از جنبه‌هاي زندگي مشتركند و قبل از آنكه با هم متفاوت باشند با هم همانندند . اين ديدگاه و نگرش كه با سير و سفر پديد مي‌آيد سنگ بناي دوستي و مودت بين انسانها و آغاز صلح و صفا در جهان است . در چنين حالتي سياستمداران كمتر مي توانند كينه و دشمني را به مردم القاء كرده و آنها را در مقابل يكديگر قرار دهند . سالهاي آينده سالهاي توسعة جهانگردي و گسترش آگاهي و صلح و دوستي در دنيا خواهد بود.

          بخشي از سوگند نامه جهانگرد صلح جو كه يكي از نتايج كنفراس وانكور مي‌باشد را بعنوان سرآغاز مقالة‌مورد نظر با هم ملاحظه مي‌كنيم:

          با سپاس از فرصتي كه براي سير در آفاق و مشاهده دنيا برايم فراهم شده، و از آنجائيكه صلح و دوستي در گيتي به كمك تك تك افراد تحقق يافتني است،من تعهد مي‌كنم كه :

v    با ذهني آگاه و نيتي خالص به سفر بپردازم،

v   از محيط زيست و منابع طبيعي در طي سفر حفاظت كنم،

v   حرمت همة فرهنگها و آداب و رسوم مردماني را كه با آنها روبرو مي‌شوم حفظ كنم،

v   ديگر كسان را به مسافرت و ديدن دنيا با صلح و آرامش دعوت نمايم ،

v  

1998

و ..............(          Vancouver,Canada,)

 

ادامه نوشته

توریسم دز کشورهای در حال توسعه

مقدمه

 

در حال حاضر توريسم بعنوان يكي از اساسي‌ترين محورهاي اقتصادي مورد توجه دولتها و كشورها قرار گرفته است و در اين نگرش، صنعت توريسم بعنوان جايگزين در ساير صنايع مطرح است . درآمد حاصل از توسعة اين صنعت ايجاد اشتغال، توسعه ارتباطات و مبادلات ناشي از آثار فرهنگي و اجتماعي توسعه اقتصادي كشورها، همه از عوامل توجه به توريسم و اثرات آن مي‌باشد . در اين بين همواره دو بخش دولت بعنوان سياستگزار و بخش عمومي ( خصوصي) بعنوان اجراكنندگان مطرح بوده‌اند و توسعة آن بدون همكاري آن دو بخش بويژه از كشورهاي توريستي امكان پذير نمي‌باشد. اما اين دو نقش ( دولت و بخش خصوصي) در همة كشورها با يك روش اجرا نمي‌شود، هنوز در خيلي از كشورها حتي كشورهاي توريستي همكاري بين اين دو بخش تعيين و تعريف نشده است . انتظارات بخش خصوصي در اجراي اين كار براي دولتها مفهوم نمي‌باشد و طبيعتاً موانع قانوني و عدم اجراي تسهيلات كه دولتها مي‌توانند در اين همكاري و نهايتاً توسعه توريسم داشته باشند، انجام نمي‌شود كه مثل اين موضوع در كشورهاي در حال توسعه و جهان سوم بيشتر متصور است، زيرا در اين كشورها برخي مفاهيم مثل حفظ استقلال فرهنگي و يا عدم آسيب پذيري آن مورد توجه دولتها مي‌باشد .

ادامه نوشته